|
|
| Zajęcia logopedyczne w
przedszkolu |
| |
Mowa dziecka w istotny sposób wpływa
na całokształt jego rozwoju, jak również jego powodzenia
przedszkolne i szkolne. Służy przede wszystkim do
nawiązywania kontaktów społecznych. Pod koniec wieku
przedszkolnego dziecko powinno mieć dobrze opanowany
język, przynajmniej w takim stopniu, by pozwolił na
poprawne komunikowanie się z otoczeniem. Konsekwencje
wadliwej wymowy przejawiają się zarówno w sferze
poznawczej jak i emocjonalnej, co dodatkowo utrudnia
osiąganie sukcesów szkolnych. Młodszy wiek szkolny
to właściwie ostatnia chwila na reakcję rodziców
oraz nauczycieli, a także udzielenie pomocy wszędzie
tam, gdzie potrzebna jest fachowa diagnoza i terapia
logopedyczna. Najlepiej jeśli pomoc logopedyczną trzyma
dziecko jak najszybciej.
Niezwykle ważne jest, aby dziecko z wadą wymowy nie było
ośmieszane, wyśmiewane przez innych, bowiem takie
sytuacje mogą powodować wycofanie się dziecka
z komunikacji i niechęć do podejmowania wysiłków nad
poprawą wymowy. Nauczyciel powinien, więc zapewnić
dziecku poczucie bezpieczeństwa oraz stworzyć warunki do
realizacji potrzeby uznania, akceptacji i sukcesów.
Logopeda w celu osiągnięcia sukcesów w terapii -
powinien aktywnie współpracować z wychowawcą oraz
rodzicami.
Do głównych zadań i celów
terapii logopedycznej należą:
przywracanie mowy, która się nie wykształciła,
kształtowanie prawidłowej mowy poprzez korygowanie
zaburzeń w zakresie strony fonetycznej, leksykalnej i
gramatycznej,
doskonalenie wymowy już ukształtowanej,
stymulowanie opóźnionego rozwoju mowy,
wdrażanie do praktycznego wykorzystania nawyków
poprawnej wymowy przyswojonej w toku ćwiczeń
W celu ich realizacji
tworzy się indywidualny program terapeutyczny dla
każdego dziecka..
Program taki obejmuje:
1. Ćwiczenia przygotowujące
artykulatory do wywoływania zaburzonych głosek
● ćwiczenia oddechowe, np.:
nadmuchiwanie balonów,
przyciąganie (wdech) słomką, rurką różnych przedmiotów,
rozdmuchiwanie przez słomkę kaszy, ryżu,
zdmuchiwanie przez słomkę wacików, piłek pingpongowych,
piórek,
naśladowanie śmiechu (cicho, głośno)
- pan ho, ho, ho
- pani ha, ha, ha
- dziecko hi, hi, hi
- staruszka he, he, he,
śpiewanie, recytowanie,
powtarzanie szeptem zdania
● ćwiczenia narządów artykulacyjnych:
języka, np.:
mycie zębów językiem - liczenie zębów językiem,
wymawianie sylab la la la ...lo lo lo ... le le le ...,
wysuwanie języka do przodu i cofanie w głąb jamy ustnej
(bez kontaktu z wargami),
układanie języka w rulonik, wykonywanie językiem kółka
warg, np.:
"grubasek" - nadmuchiwanie policzków,
utrzymywanie górną wargą słomki,
"motorek", parskanie,
"króliczek" - kręcenie w prawo i w lewo ustami
ściągniętymi w "dzióbek",
"całuski" - cmokanie ustami
podniebienia miękkiego, np.:
ziewanie - z opuszczoną nisko dolną szczęką,
przenoszenie skrawków papieru za pomocą słomki
(wciąganie powietrza),
chrapanie na wdechu i wydechu, połykanie pastylek
żuchwy, np.:
obniżanie żuchwy przy zamkniętych ustach,
podnoszenie żuchwy do góry wykonując ruchy w bok (w celu
jej rozluźnienia)
● ćwiczenia emisyjno – głosowe, np.:
śpiewanie na sylabach – wysoko i nisko: ma, me, mo, mu,
bicie w dzwony – mę, mę, mę, mą, mą ,mą
2. Ćwiczenia właściwe z zakresu
korekcji wad wymowy
wywołanie głoski w izolacji,
utrwalenie głoski korygowanej na materiale językowym w
logotomach, wyrazach (nagłos, śródgłos, wygłos),
zdaniach,
ćwiczenia utrwalające wywołaną głoskę w wierszykach,
piosenkach wyliczankach, powiedzeniach
3. Ćwiczenia wspomagające terapię
logopedyczną
● ortofoniczne (udział w zajęciach grupowych) np.:
Naśladowanie głosu bociana i głosu żab: ,,kle-kle-kle-kle",
,,rech-rech- rech-rech" lub ,,kum-kum-kum-kum",
powtarzanie dźwięku trąbki samochodowej ,,truu, truu"
lub ,,tru"tru- „tru-tru”
● stymulujące rozwój słuchu fonematycznego np.:
który przedmiot wydaje taki dźwięk?
wyróżnianie sylab w wyrazie
wyróżnianie głosek w wyrazie
● stymulujące ogólny rozwój dziecka (rozwijanie
słownictwa czynnego i biernego, koordynacji wzrokowo-
słuchowo- ruchowej, pamięci, myślenia).
W terapii logopedycznej ważna jest systematyczność i
indywidualizacja. Każde dziecko jest inne, wymaga
indywidualnego podejścia terapeuty. Niezwykle ważna jest
też współpraca z rodzcami. Nawet kilkuminutowe, ale
codzienne ćwiczenia rodziców z dzieckiem nad poprawną
wymową, nad rozwojem mowy - są ogromną pomocą. |
| |
|
